DE BIJBEL

Uiteraard is de Bijbel in honderden verschillende vertalingen wereldwijd beschikbaar. Wat belangrijk is dat deze vertalingen allemaal steeds vanuit de grondteksten in het Hebreeuws en Grieks opnieuw zijn vertaald. Dus niet elke keer een vertaling van een vertaling. Deze grondteksten zijn, afhankelijk van hoe oud de boeken zijn, tussen de 1000-2500 jaar oud en liggen opgeslagen in musea, bibliotheken en wetenschappelijke instellingen. Ook zijn alle scans van deze documenten online in te zien. Ook bijvoorbeeld de King James versie in Amerika, is niet een Bijbel die door ene koning James is gemaakt, maar een vertaling uit de originele bronteksten die in zijn opdracht is gemaakt om weer te voldoen aan de modernere taal van die tijd.

Los van vertalingen zijn er verschillende stromingen van christenen wereldwijd, en die zijn het allemaal eens over de 66 boeken van het oude en nieuwe testament. Er bestaan echter ook andere oude documenten en geschriften waarvan sommige stromingen zeggen dat ze ook door God geinspireerd zijn en dus onderdeel zouden zijn van de Bijbel. Over circa 10-20 boeken of stukken tekst naast die 66 is dus discussie, met name omdat deze vaak honderden jaren later geschreven zijn. Zo is er bijvoorbeeld een boek, het zogenaamde evangelie van Thomas. Daarvan is wetenschappelijk aangetoond dat het veel later is opgeschreven, het is bewezen dat het niet geschreven is door de discipel Thomas, en de inhoud komt niet overeen met de boodschap van Jezus zelf. Daardoor heeft het overgrote merendeel van de kerk besloten dat dit geen onderdeel kan zijn van de Bijbel, maar een vervalsing. Het fijne is dat we al deze documenten hebben, kunnen lezen, en zelf kunnen oordelen wat de betrouwbaarheid hiervan is.

Dat is een hardnekkige moderne mythe. De boeken van het Nieuwe Testament zijn al in de eerste honderd jaar na Christus geschreven en circuleerden al lang vóór Constantijn als gezaghebbende christelijke geschriften.

Rond het begin van de 4e eeuw beschrijft kerkhistoricus Eusebius bijvoorbeeld al verschillende categorieën boeken: algemeen erkende boeken, betwiste boeken en geschriften die werden afgewezen. Hij noemt de vier evangeliën, Handelingen en Paulus' brieven als erkende geschriften. Deze boeken bestaan nog steeds in dezelfde vorm in wat wij nu de bijbel noemen.

Nee, het overleg in Nicea in 325 is op verzoek van Keizer Constantijn bij elkaar geroepen om de discussie over wie Jezus als Zoon is ten opzichte van de Vader?

Niet over de vraag óf Jezus belangrijk was of om een Bijbel samen te stellen, maar over de vraag of de Zoon eeuwig God is, of uiteindelijk toch een geschapen wezen. Er was in die tijd een populaire bijbelgeleerde, Arius, die leerde dat Jezus zelf geschapen was, en Constantijn wilde deze discussie voor eens en altijd beslechten. De vergadering is geëindigd met het opstellen van een gezamenlijke geloofsbelijdenis dat Jezus onderdeel is van de drie-eenheid, waar de kerk destijds op verder doorgebouwd is. Dit was overigens geen nieuw principe, maar in deze vergadering zijn hier knopen over doorgehakt.